هنگامی که کبوتران از آشیانه خود خیلی دورند، به نظر می‌رسد از ترکیبی از سرنخ‌ها برای تشخیص مکان دقیق آشیانه استفاده می‌کنند که از آن جمله می‌توان به مکان خورشید، میدان مغناطیسی زمین و بوییدن هوا اشاره کرد؛ اما زمانی که به آشیانه نزدیک‌تر می‌شوند، به نظر می‌رسد اعتماد و توجه بیشتری به مشخصه‌های فیزیکی اطراف نظیر تابلوها و جاده‌ها دارند و به این ترتیب با کمترین ضریب خطای ممکن، راه خود راپیدا می‌کنند دانشمندان در ادامه این پروژه، به نتایج جالب دیگری نیز دست یافتند. به نظر می‌رسد امواج مغزی با فرکانس پایین در زمانی که چیزی توجه پرنده را جلب می‌کند، قوی‌تر می‌شود مثلا زمانی که پرندگان بر فراز نواحی شناخته شده یا مورد علاقه‌شان پرواز می‌کنند. در نقطه مقابل این فرکانس‌ها، زمانی که پرنده، سفر خود را روی نواحی آبی آغاز می‌کند، ضعیف‌تر می‌شود؛ اما به محض این‌که پرواز خود را بر فراز مناطق خشکی جهان ادامه می‌دهد، این فرکانس‌ها بشدت قدرتمند می‌شوند دانشمندان در این بررسی حتی موفق شدند فعالیت مغزی پرنده هنگام پرواز در نواحی شناخته شده را به یکدیگر ربط دهند. به عنوان مثال وجود معدن روباز آشنایی در سمت چپ کبوتر در حال پرواز که جلب توجه پرنده را به همراه دارد، موجب ایجاد تغییر مسیر اندکی در فرآیند پرواز این پرنده می‌شود. در همین حال، دانشمندانی که فعالیت مغزی پرنده را زیر نظر دارند، شاهد ایجاد جهشی خاص در نیم‌کره مغزی راست کبوتر هستند و البته این حقیقتی پذیرفته شده است. پرندگان اطلاعات بصری را که از چشم خود دریافت می‌کنند، در نیم‌کره مخالف مغز خود مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌دهند. در پژوهش دیگر، اوج کبوترها هنگام پرواز به سوی آشیانه به 2 نقطه ناآشنا روی زمین جلب شد که این مساله موجب حیرت دانشمندان شده بود تا این‌که پس از بررسی این دو نقطه از نزدیک متوجه شدند این نقاط جایی بودند که دسته‌هایی از کبوترها آشیانه‌هایی برای خود ساخته بودند